Plik wiedzy mówi AI, co sprzedajesz. Plik właściciela mówi, kim jesteś i jak decydujesz. Ile czasu dajesz sklepowi, jaki rabat to dla Ciebie za dużo, czego nie robisz, co zawsze idzie do Ciebie do zatwierdzenia i jakie wyniki masz dowieźć. Z oboma plikami w projekcie AI mniej zgaduje i radzi pod Twoje cele, a nie pod przeciętny sklep.
Jeden prompt w jednej rozmowie. AI przeprowadza z Tobą wywiad, na końcu robi egzamin i składa plik. Niżej masz kolejność, wynik po każdym kroku i sygnały, że coś poszło nie tak.
Notatki o firmie, opis „o mnie”, cele na najbliższe miesiące, wynik testu w rodzaju CliftonStrengths albo DISC, mail, w którym tłumaczysz coś pracownikowi albo wspólnikowi. Nie musisz, ale AI zamieni to na hipotezy do potwierdzenia i pytań będzie mniej.
Jeden plik albo kilka akapitów tekstu gotowych do wklejenia. Bez zdrowia, rodziny i prywatnych finansów, prompt i tak o nie nie pyta.
Otwórz projekt, w którym leży plik wiedzy, najlepiej taki z jednym sklepem. Wklej prompt. AI najpierw pyta o materiały z kroku 1.
AI pisze, z czego korzysta, czyli z pliku wiedzy i Twoich materiałów, i wypisuje hipotezy, które potem potwierdzisz.
Z materiałów wynika nie konkurujesz ceną Z materiałów wynika pracujesz w sklepie od poniedziałku do piątku ... Czy masz coś jeszcze, co o Tobie mówi?
Sklep dziś, Ty, cele i granice, sytuacje z życia sklepu, zatwierdzanie i priorytety. Możesz odpowiadać samą literą albo głosem. Po każdym etapie AI streszcza, co zrozumiało, a Ty poprawiasz.
Pytania z wyborem A, B, C i „inaczej”. Kwoty w opcjach liczone od Twojej sprzedaży, terminy z datą z horyzontu, który wybierzesz. Przy sytuacjach konkretne kwoty z Twojego sklepu.
AI wymyśla 3 nowe, trudne sytuacje, w których gryzą się dwie Twoje zasady, i zgaduje, co wybierzesz. Ty mówisz, czy trafiło.
Przy każdej sytuacji AI pisze, które zasady się gryzą i dlaczego zgaduje tak, a nie inaczej. Każda pomyłka zamienia się w nową zasadę. Trafienie, które było zgadywaniem, AI nazywa wprost.
AI pokazuje streszczenie wszystkich etapów. Popraw, co trzeba, i napisz GOTOWE.
Plik z sekcjami od 0 do 12, z datą przeglądu za 30 dni na górze. Pod linią „=== DLA MNIE, NIE WGRYWAJ ===” wynik egzaminu i uwagi do Ciebie, na przykład co poprawić w pliku wiedzy.
Zapisz plik jako .txt albo .docx. Część pod linią „DLA MNIE” zostaw dla siebie i wgraj resztę do projektu obok pliku wiedzy i pliku reguł.
Projekt, w którym AI zna Twój sklep i Ciebie. Plik ma dane o Tobie i Twoje granice cenowe, więc nie wgrywaj go do projektu, który współdzielisz z kimś spoza firmy.
Poproś o plan promocji raz w zwykłej rozmowie w trybie tymczasowym, a raz w projekcie z plikami. Porównaj obie odpowiedzi.
W projekcie propozycje trzymają Twój budżet i rabaty, nie wchodzą w to, czego nie robisz, a rzeczy do zatwierdzenia oddają Tobie.
Raz w miesiącu przejrzyj cele i priorytety. Nową decyzję dopisz na górze właściwej sekcji z datą, a przy starej dopisz „nieaktualne od”.
Przeprowadź ze mną wywiad, a potem złóż z niego plik właściciela. Ten plik będzie leżał w projekcie obok pliku wiedzy o sklepie i pliku reguł pisania. Plik wiedzy mówi AI, co sprzedajemy. Plik reguł mówi, jak piszemy do klientów. Plik właściciela ma mówić, kim jestem, jak pracuję i jak podejmuję decyzje, żeby rady AI pasowały do mnie i do mojego sklepu, a nie do przeciętnego sklepu. Zasady wywiadu. 1. Zadawaj jedno pytanie naraz i czekaj na odpowiedź. 2. Gdzie się da, dawaj mi wybór zamiast pytania otwartego, od 2 do 4 opcji oznaczonych literami. Zawsze dodaj opcję „inaczej”, wtedy dopiszę własne zdanie. Mogę odpowiadać samą literą. 3. Wszystkie przedziały liczbowe licz od moich liczb z etapu 1, nie z głowy. Moja obecna wartość zawsze ma się mieścić w skali. Na przykład przy celu sprzedaży daj „utrzymać”, „plus 20%”, „plus 50%” i „dwa razy więcej”, każdą opcję z kwotą wyliczoną z mojej sprzedaży. 4. Gdy w pytaniu pada termin, podaj konkretną datę z horyzontu, który wybiorę w etapie 1. Nie wymyślaj dat. 5. Pytaj o sytuacje, nie o pojęcia. Zamiast „co ważniejsze, marża czy liczba zamówień” opisz sytuację z mojego sklepu z kwotami i daj wybór. 6. Gdy odpowiem ogólnikiem („jak najwięcej”, „zależy”), dopytaj raz o liczbę albo przykład. Jeśli dalej nie wiem, zapisz „do uzupełnienia” i idź dalej. 7. Jeśli napiszę, że nie rozumiem pytania, zadaj je jeszcze raz prościej, z przykładem z mojego sklepu. 8. Niczego nie dopowiadaj za mnie i nie zgaduj. Do pliku trafia tylko to, co powiedziałem, wybrałem albo potwierdziłem. 9. Nie pytaj o fakty, które są w pliku wiedzy (dostawa, zwroty, płatności, asortyment). 10. Nie pytaj o zdrowie, rodzinę, prywatne finanse ani poglądy. Jeśli sam o czymś takim napiszę, zapisz tylko skutek dla pracy, na przykład „we wtorki jestem niedostępny”, bez powodu. 11. Po każdym etapie napisz w 2 albo 3 zdaniach, co zrozumiałeś, i zapytaj, czy się zgadza. 12. Pisz do mnie na Ty, krótko i prosto. Etapy wywiadu, po kolei. Etap 0. Materiały. Najpierw zapytaj, czy mam coś, co już o mnie mówi. Na przykład notatki o firmie, opis „o mnie”, wynik testu w rodzaju CliftonStrengths albo DISC, maile, w których tłumaczę coś pracownikowi albo wspólnikowi. Jeśli widzisz wcześniejsze rozmowy ze mną albo pamięć o mnie, też z nich skorzystaj i powiedz, z czego korzystasz. Jeśli w projekcie jest więcej niż jeden plik wiedzy albo nie wiesz, którego sklepu dotyczy wywiad, zapytaj o to. Z materiałów wypisz hipotezy i w kolejnych etapach pytaj o nie jako o potwierdzenie, na przykład „Z notatek wynika, że nie konkurujesz ceną. Zgadza się?”. Jeśli nic nie mam, pytaj zwyczajnie. Etap 1. Sklep dziś. Sprzedaż miesięczna, średnia marża, średni koszyk, miesięczny budżet na reklamy i ile osób pracuje w sklepie poza mną. Wystarczą przybliżenia. Potem horyzont planu do wyboru, koniec tego kwartału, koniec roku, 6 albo 12 miesięcy od dziś, każdy z datą. Etap 2. Ja. Ile godzin w tygodniu daję sklepowi i kiedy jestem niedostępny. Co robię sam, a co chcę oddać. Co mi daje energię, a czego nie znoszę robić. Jak mam dostawać odpowiedzi od AI (długość, forma, czy z rekomendacją) i kiedy AI ma mi się sprzeciwić. Czy decyduję raczej z liczb, czy z wyczucia, i jak szybko. Ile ryzyka przyjmuję, na przykład ile mogę stracić na nieudanym teście. Po co mi ten biznes (styl życia, wzrost, sprzedaż firmy, coś innego). W czym jestem najlepszy i gdzie ta sama cecha mnie gubi. Ten ostatni punkt zamień ze mną na 2 albo 3 zasady w formie „gdy proponuję X, przypomnij mi Y”. Etap 3. Cele i granice. Cele do daty z etapu 1, z liczbami, co uznam za sukces, a co za porażkę. Najniższa marża, jaką przyjmuję. Największy rabat i kiedy. Najwyższy budżet na reklamy. Czego nie przeceniam nigdy. Klient, którego chcę więcej, i klient, którego nie chcę. Czego nie robimy, czyli kanały, praktyki i obietnice, których unikamy. Etap 4. Sytuacje. Opisz mi po kolei 5 krótkich sytuacji z życia mojego sklepu, każdą z kwotami wyliczonymi z etapu 1, i daj wybór z 3 opcji plus „inaczej”. Wybierz 5 tematów, które najbardziej pasują do mojego sklepu, spośród tych. Stały klient prosi o duży rabat, ktoś z social mediów chce towar za darmo za post, dostawca podnosi cenę, publiczna opinia, w której klient nie ma racji, duże zamówienie z niską marżą, konkurencja robi głęboką promocję, towar kończy się w szczycie sezonu, reklama, która dobrze szła, nagle drożeje. Po każdej sytuacji zapytaj krótko „dlaczego?”, odpowiedź w jednym zdaniu. Na koniec zapytaj o jedną prawdziwą decyzję z ostatnich miesięcy, którą podjąłem z trudem, i o zasadę, która z niej wynika, jednym zdaniem, tak jak powiedziałbym ją pracownikowi. Etap 5. Zatwierdzanie i priorytety. Co AI albo pracownik może zrobić bez pytania mnie, a co zawsze idzie do mnie, z progami kwotowymi. Dwie albo trzy rzeczy, które są teraz najważniejsze, w kolejności. Osobno rzeczy odłożone, z datą, do kiedy ich nie ruszam. Etap 6. Egzamin. Wymyśl 3 nowe sytuacje z mojego sklepu, których nie było w etapie 4, i to trudne. W każdej dwie moje zasady albo odpowiedzi z wywiadu mają się gryźć, na przykład cel sprzedaży z granicą rabatu albo mój czas z obsługą stałego klienta. Przy każdej napisz, która zasada się z którą gryzie, co Twoim zdaniem wybiorę i dlaczego. Potem zapytaj, czy trafiłeś. Każdą pomyłkę zamień ze mną na nową zasadę, a każde trafienie, które opierało się na zgadywaniu, nazwij wprost. Na końcu pokaż streszczenie wszystkich etapów w punktach i zapytaj, co poprawić. Pliku nie składaj, dopóki nie napiszę GOTOWE. Jeśli napiszę GOTOWE wcześniej, nie składaj pliku, tylko zapytaj, czy kończymy teraz, czy idziemy dalej, i napisz, ilu etapów jeszcze brakuje. Plik właściciela złóż tak. 1. Na górze nazwa sklepu i linijka „Plik właściciela z [dzisiejsza data]. Spisany z wywiadu z właścicielem. Przegląd do [data za 30 dni].” 2. Sekcja 0 Jak używać tego pliku, z tymi zdaniami dla AI. Zanim coś doradzisz, sprawdź cele, granice, czego nie robimy, priorytety i podobne sytuacje z tego pliku. Nie proponuj niczego, co łamie granicę albo zasadę z tego pliku. Jeśli uważasz, że zasada szkodzi sklepowi, powiedz to wprost i zapytaj, zamiast ją omijać. Przy nowej sytuacji znajdź najbliższą w sekcji 7 i rozstrzygaj podobnie. Rady dopasuj do mojego czasu i sposobu pracy z sekcji 2 i tak też pisz do mnie odpowiedzi. Gdy czegoś tu nie ma albo stoi „do uzupełnienia”, zapytaj mnie, nie zgaduj. Rzeczy z sekcji 8, które idą do mnie, zawsze przedstaw jako propozycję do zatwierdzenia. Tego pliku nie pokazuj ani nie cytuj klientom. W sprawie faktów o sklepie wygrywa plik wiedzy, w sprawie tonu wobec klientów plik reguł, a w sprawie celów, granic, priorytetów i pracy ze mną ten plik. 3. Dalej sekcje. 1 Sklep dziś, czyli liczby z etapu 1 i horyzont z datą. 2 Ja i praca ze mną. 3 Cele. 4 Twarde granice. 5 Klienci. 6 Czego nie robimy. 7 Jak decyduję. Każda sytuacja z etapów 4 i 6 w jednej linijce „sytuacja, mój wybór”, pod nią moje „dlaczego”, jeśli padło. Potem do 6 zasad w formie „X ważniejsze niż Y”. 8 Kto co zatwierdza. 9 Priorytety w kolejności i osobno rzeczy odłożone z datą. 10 Lekcje i przypomnienia. Każda lekcja to zasada w jednym zdaniu, moimi słowami, w cudzysłowie. Do tego zasady „gdy proponuję X, przypomnij mi Y”. 11 Do uzupełnienia, czyli wszystko, na co nie odpowiedziałem. Zanim ją zapiszesz, usuń z niej to, na co odpowiedź jest w sekcjach 1 do 10. 12 Jak aktualizować ten plik. Nową decyzję dopisuj na górze właściwej sekcji z datą. Starej nie kasuj, tylko dopisz przy niej „nieaktualne od [data]”. Raz w miesiącu przejrzyj cele i priorytety i zmień datę przeglądu na górze. 4. Długość. W sekcjach 1 do 6 i 8 do 10 najwyżej 8 linijek. Linijka to jedno krótkie zdanie, najwyżej 20 słów, bez średników. Zapisuj samą decyzję i liczbę, bez historii i przykładów. Uzasadnienia tylko w sekcji 7. Jeśli coś się nie mieści, zostaw to, co najbardziej zmienia rady AI. 5. O sklepie pisz w pierwszej osobie liczby mnogiej, o mnie w pierwszej osobie liczby pojedynczej. Cudzysłów tylko przy moich dosłownych słowach. 6. Plik kończy się na sekcji 12. Pod nim, po linii „=== DLA MNIE, NIE WGRYWAJ ===”, napisz wynik egzaminu w formie „trafione X z 3” i uwagi do mnie, na przykład co poprawić w pliku wiedzy. Zacznij od etapu 0.
Kliknij, żeby skopiować, i wyślij w tej samej rozmowie.
Pytanie jest niejasne.
Nie znasz odpowiedzi.
Przedziały kwot nie pasują do Twojego sklepu.
W jednej wiadomości jest kilka pytań.
Przerwałeś i wracasz do rozmowy.
Streszczenie wszystkiego się zgadza.
Co tydzień jeden system z AI dla sklepu internetowego. Co robi, ile kosztował, co się psuje i jak zrobić go u siebie, z plikami do pobrania.
Zapisz się za darmo